De wet van 13 juni 2005 betreffende de elektronische communicatie brengt in artikel 74 en de bijlage ervan (de artikelen 22 en 38) aanzienlijke wijzigingen aan in de regeling voor het toekennen van het sociale telefoontarief.
 
1. Welke operatoren zijn verplicht om het sociale telefoontarief te verstrekken?

Het eerste lid van artikel 74 van de wet van 13 juni 2005 betreffende de elektronische communicatie voorziet voortaan in de verplichting voor elke operator om aan sommige categorieën van begunstigden specifieke tariefvoorwaarden te bieden.

Volgens artikel 2, 11° wordt onder operator verstaan "een persoon die een kennisgeving heeft ingediend overeenkomstig artikel 9". Artikel 9, § 1 bepaalt echter dat "het aanbieden of doorverkopen in eigen naam en voor eigen rekening van elektronische-communicatiediensten of –netwerken" aan een voorafgaande kennisgeving is onderworpen. De lijst van personen die voortaan verplicht zijn om tariefkortingen toe te kennen aan de begunstigden van sociale tarieven omvat dus alle operatoren van vaste en mobiele telefonie, waaronder ook de "doorverkopers" van vaste- en mobieletelefoniediensten.
 
2. Wie kan het sociale telefoontarief genieten?

De voorwaarden voor de toekenning van dit tarief zijn vastgelegd in artikel 22 van de bijlage bij de wet van 13 juni 2005. Om het sociale telefoontarief te kunnen genieten moet een klant allereerst tot de volgende categorieën behoren: 

• personen ouder dan 65 jaar;
• personen ouder dan 18 jaar met een handicap van meer dan 66%;
• personen die een leefloon (bestaansminimum) ontvangen;
• gehoorgestoorden of personen bij wie een laryngectomie is uitgevoerd;
• militaire oorlogsblinden.

Voor bepaalde categorieën moeten ook bijkomende voorwaarden worden geverifieerd in verband met samenwonen:

• personen ouder dan 65 jaar moeten alleen wonen of samenwonen met een of meerdere personen van minstens 60 jaar. Zij kunnen ook samenwonen met hun kinderen of kleinkinderen als die laatsten wees zijn die beide ouders hebben verloren of bij gerechtelijke beslissing aan de grootouders zijn toevertrouwd;
• personen met een handicap van minstens 66% die ten volle 18 jaar oud zijn moeten alleen wonen of samenwonen, hetzij met ten hoogste twee personen, hetzij met bloed- of  aanverwanten van de eerste of de tweede graad;
• voor de drie eerste categorieën (personen ouder dan 65 jaar, personen ouder dan 18 jaar met een handicap van meer dan 66% en personen met een leefloon), wordt in punt 1.3 ook het volgende gepreciseerd: "wonen in een hotel, een rusthuis of een andere vorm van gemeenschapsleven (...) verleent geen recht op het voordeel van het sociale telefoontarief, behalve indien de begunstigde over een abonnement beschikt op zijn eigen naam dat uitsluitend door hem kan worden gebruikt";
• er is bepaald dat de ouders of grootouders, houder van een telefoonaansluiting, het sociale telefoontarief kunnen genieten indien hun kind of kleinkind dat bij hen inwoont, gehoorgestoorde is of een laryngectomie heeft ondergaan.

Ten slotte wordt voor de personen ouder dan 65 jaar en de personen met een handicap van meer dan 66% nagegaan of het bruto jaarlijkse inkomen van het gezin niet hoger is dan de inkomensplafonds die zijn vastgelegd voor de verhoogde financiële tussenkomst in de gezondheidszorg. Sinds de laatste indexering op 1 september 2010 mogen de jaarlijkse belastbare inkomens niet meer dan 15 364,99 EUR bedragen voor een begunstigde, vermeerderd met een bedrag van 2 844,47 EUR per persoon ten laste.

Een laatste belangrijke voorwaarde is "De begunstigde van het sociale tarief mag slechts over één telefoonaansluiting met sociaal tarief beschikken en er mag maar één begunstigde zijn per huishouden". Binnen hetzelfde gezin (het Instituut beschouwt de personen die zijn ingeschreven in dezelfde "gezinssamenstelling" als deel uitmakend van hetzelfde gezin), mag er dus niet meer dan één sociaal telefoontarief zijn, en moet men de (vaste of mobiele) formule en operator kiezen die voor hen het meest geschikt is.

3. Wat houden die kortingen in?

De toegekende kortingen zijn vastgelegd in artikel 38 van de bijlage.

"Art. 38. De aanbieders als bedoeld in artikel 74 van de wet, passen ten minste de volgende tariefverminderingen toe op hun standaardtarief voor de begunstigden, met uitzondering van de personen bedoeld in artikel 22, § 1, 1.2, 3° van de bijlage :

1° vergoeding voor de beschikbaarstelling van de aansluiting op een openbaar telefoonnetwerk op een vaste locatie : 50 % van het normale tarief;

2° ingeval door de consument aan eenzelfde aanbieder abonnementsgeld en gesprekskosten, of enkel gesprekskosten verschuldigd zijn:

- een korting ten belope van 8,40 EUR per tijdvak van één maand op het betreffende abonnementsgeld voor zover abonnementsgeld verschuldigd is;
- een korting ten belope van 6,20 EUR per tijdvak van twee maanden op de gesprekskosten;

3° in geval abonnementsgeld en gesprekskosten verschuldigd zijn door de consument aan verschillende aanbieders: een korting ten belope van 23 EUR per tijdvak van twee maanden op de gesprekskosten, aan te bieden door de aanbieder die de gesprekskosten factureert.

Voor de personen bedoeld in artikel 22, § 1, 1.2, 3° van de bijlage bestaat het sociale telefoontarief uit de beschikbaarstelling van een voorafbetaalde kaart met een waarde van 6,20 EUR per tijdvak van twee maanden, volgens de nadere regels bepaald door het Instituut. De verbindingen die door middel van die kaart tot stand worden gebracht, worden tegen het normale tarief aangerekend."

De volgende tabel biedt een overzicht van de in de verschillende hypothesen toegekende kortingen:

Search

• Contact
• Sitemap